Latest News

Ο Ροζ Πάνθηρας…is back!

Ο Ροζ Πάνθηρας…is back!

Μετά το τέλος της παρθενικής αυτής διαδρομής εκπροσώπου της ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ στην Α1, τα φώτα στρέφονται πλέον στα δικά μας τα παιδιά, στο τοπικό. Και ειδικότερα στην Α’ κατηγορία, όπου έχει ανάψει για τα καλά το παιχνίδι πλησιάζοντας στο τέλος της κανονικής περιόδου. Μία σεζόν που βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού όσον αφορά την κορυφή και που περιμένουμε να δούμε αν θα σηματοδοτήσει την κυριαρχία της νέας γενιάς από την Τρίπολη ή των φτασμένων, έμπειρων παικτών από την Καλαμάτα. Δυο διαφορετικά μοντέλα, δυο αλλιώτικες φιλοσοφίες τεστάρονται στην πράξη. Η Καλαμάτα δεν αντέχει κι άλλη χρονιά χωρίς εθνική κατηγορία, όμως η Τρίπολη έχει την αύρα του Αρκαδικού, που τραβάει προς τα πάνω το μπάσκετ της πόλης. Δυο πόλεις, δυο ομάδες. Αναμένουμε τα πλέι-οφς με λαχτάρα για απαντήσεις.

Στην ουρά έχουμε μια ενδιαφέρουσα 4άδα που παλεύει να αποφύγει τη δεύτερη θέση που οδηγεί στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία. Τα γερόντια της Τρίπολης με τα γερόντια της Καλαμάτας, Απόλλωνας και Άτλας δηλαδή, συν τους Μεσσήνιους επαρχιώτες μεν, ακομπλεξάριστους δε Γαργαλιανιώτες και το Γύθειο.

Το Γύθειο είχε το πιο μικρό ρόστερ, τις πιο μικρές προδιαγραφές ως ομάδα. Έδωσε μάχη να μείνει αξιοπρεπές και εν πολλοίς τα κατάφερε. Αλλά πού λόγος για κάτι παραπάνω με τέτοιες συνθήκες… Κυνηγάει ένα θαύμα ουσιαστικά πλέον…

Ο Άτλας έχει μεγάλη προίκα τη διαφορά πόντων στα μεταξύ τους ματς με τον Απόλλωνα, γι΄αυτό και διατηρεί το πάνω χέρι κόντρα στο alter ego του από την Αρκαδία. Δυο περήφανες ομάδες, που έδωσαν τίμιο αγώνα σε όλη τη χρονιά. Και που για τον Απόλλωνα πιθανότατα κρίθηκε σε ένα μεγάλο σουτ – το τρίποντο του Τσαγκάνη στο τέλος της «όλα ή τίποτα» αναμέτρησης στους Γαργαλιάνους τη 19η αγωνιστική. Μια οδυνηρή ήττα… Ο Άτλας κοντά σε πολλές νίκες με καλύτερους αντιπάλους είδε να του ξεγλιστράνε από τα χέρια στα φινάλε των αγώνων. Μάλλον δικαιούνταν κάτι καλύτερο συνολικά.

Οι Γαργαλιάνοι βρήκαν χημεία στα μισά της σεζόν κι έκαναν μεγάλες νίκες με ομάδες από ανώτερα βαθμολογικά στρώματα, που τους έδωσαν μεγάλη ώθηση βαθμολογικά και ψυχολογικά. Και είναι αυτές οι νίκες που τελικά θα τους κρατήσουν όπως όλα δείχνουν στην κατηγορία.

Η μεσαία τάξη του πρωταθλήματος απαρτίζεται από 3 ομάδες. Η Α.Ε. Σπάρτη με καλό α’ γύρο, αλλά ξεφούσκωτο β’ γύρο – άνετη για παραμονή από νωρίς, χωρίς εφόδια για κάτι παραπάνω πιο μετά. Ο Ευκλής με φουριόζικο ξεκίνημα, ξέμπλεγμα από περιπέτειες γρήγορα, με καλή και σταθερή παρουσία συνολικά. Και η πιο ευχάριστη έκπληξη βέβαια του πρωταθλήματος, η νεανική, ενθουσιώδης, θαρραλέα Πύλος. Το πρώτο φαβορί για υποβιβασμό πριν αρχίσει η σεζόν, που εξέπληξε τους πάντες και τα πάντα κάνοντας εντυπωσιακή πορεία και το κυριότερο αναδεικνύοντας νέα αστεράκια, νέες ελπίδες για το Μεσσηνιακό μπάσκετ.

Η ομάδα χωρίς θέση, χωρίς εξήγηση, χωρίς ταυτότητα θαρρείς – η πιο μεγάλη απογοήτευση της χρονιάς : ο Ακάδημος. Ικανός για πολλά στη θεωρία (που βρήκε εφαρμογή σε ένα φρενήρες ξεκίνημα και μόνο), στην πράξη δυνατός μόνο για μια 5η θέση που είναι ελάχιστα έως καθόλου τιμητική. Υπήρξαν προβλήματα και απουσίες και δεν πήγαν τα πράγματα ιδανικά και… μα όλες οι ομάδες μπορούν να ισχυριστούν κάτι τέτοιο. Ό,τι και να λέμε δεν υπάρχουν στην τελική και πολλές δικαιολογίες. Η ομάδα ΔΕΝ έπαιξε καλό μπάσκετ. Δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει, να απομυζήσει, να πάρει ούτε ένα 50% από το πολύ καλό υλικό που είχε. Και ένας Θεός ξέρει πραγματικά τι εικόνα, τι ομάδα θα παρουσιάσει του χρόνου. Πολλές οι αλλαγές που αναμένονται. Η 4άδα είναι άκρως ενδιαφέρουσα ως σύνθεση. Και αποτυπώνει με δικαιοσύνη στις θέσεις της τη διαδρομή κάθε ομάδας.

Η Μεσσήνη με την αβλεψία του α’ γύρου με τα δελτία στο Γύθειο να τους φέρνει σε δεινή θέση ακόμα και για τα ίδια τα πλέι-οφς. Έκανε το ελάχιστο, που ήταν η είσοδός της στην 4άδα. Αλλά όχι κάτι περισσότερο από αυτό. Το πάντρεμα με τον απερχόμενο προπονητή της δεν ήταν κι ότι πιο αρμονικό. Μια σεζόν που ανοιγόταν μπροστά τους με μεγάλα όνειρα και φιλοδοξίες στο ξεκίνημα, σύντομα έγινε μια τυπική διαδικασία. Και θα βρεθεί το καλοκαίρι σε μεγάλο σταυροδρόμι.

Η Καλαμάτα ’80 ήταν η 2η πιο ευχάριστη έκπληξη της σεζόν. Με μικρούς, πολλούς μικρούς σε θέσεις και ρόλους πρωταγωνιστών πολλές φορές. Στηρίχθηκαν στην καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος για να κάνουν μια ονειρική χρονιά. Με μόνο μία ήττα εκτός προγράμματος, αντιθέτως με μπόλικες νίκες εκτός προγράμματος. Είναι μία σεζόν-παρακαταθήκη για το μέλλον, τόσο για το σωματείο συνολικά όσο και για τους μικρούς ειδικότερα.

Οι Δρομείς με την πορεία τρένου ύστερα από το αρχικό 1-3 που προβλημάτισε. Μοιάζει σαν όλες οι εμπειρίες των προηγούμενων χρόνων είχαν το νόημα και την αξία του να τους προετοιμάσουν για αυτή, τη δική τους μεγάλη στιγμή. Όμως στο δρόμο τους είναι κι ο πιο δυνατός αντίπαλος. Άλλη χρονιά θα ξέραμε ποιο είναι της μοίρας τους το γραφτό στο τέλος της σεζόν : η Γ’ Εθνική. Φέτος όμως πέφτουν πάνω σε θεριό. Για να δούμε αν θα το δαμάσουν.

Η Καλαμάτα, φυσικά, ο οδοστρωτήρας της κατηγορίας. Με 1 και μόνο ήττα και άλλα 2 μόνο «στριμώγματα» σε ματς. Παρά τις αναταράξεις, με κάποιες σημαντικές απουσίες, όλα μοιάζουν με πρόγευμα για αυτούς. Το κυρίως πιάτο πάντα θα σερβιρίζονταν στα πλέι-οφς. Πολλά έχουν ή μοιάζουν να έχουν κριθεί. Αλλά όχι όλα. Και σίγουρα όχι το κυριότερο : ποιος θα πάρει το εισιτήριο για τη Γ’ Εθνική.

Περιμένουμε λοιπόν με ανυπομονησία το φινάλε, για την εξαγωγή των τελικών συμπερασμάτων για το κάθε σωματείο.

Written by: Ροζ Πάνθηρας

Related posts