Latest News

Για αυτούς ήταν όραμα, για τους υπόλοιπους απλά ένα όνειρο!

Για αυτούς ήταν όραμα, για τους υπόλοιπους απλά ένα όνειρο!

Το Σαββατόβραδο που μας πέρασε θα μείνει βαθιά χαραγμένο στις μνήμες των ανθρώπων του Αρκαδικού και των φίλων της ομάδας στην Τρίπολη κι όχι μόνο. Η ομάδα της Αρκαδίας  για πρώτη φορά στην ιστορία της θα αγωνιστεί στην μεγαλύτερη τη τάξη κατηγορία σε εθνικό επίπεδο, ενώ θα είναι μια ομάδα ανάμεσα στα ελληνικά μπασκετικά μεγαθήρια όπως Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Άρης. Παράλληλα έγινε ο πρώτος σύλλογος από την ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ που θα αγωνιστεί σε αυτό το επίπεδο και θα γίνει η 4η ομάδα από την Πελοπόννησο που ανεβαίνει στην Α1 κατηγορία μετά από τους Απόλλωνα Πατρών, Ολυμπιάδα Πατρών και Κόροιβο Αμαλιάδας (δεν συμπεριλαμβάνω την μετακόμιση του Ιωνικού Ν.Φ. στην Αμαλιάδα το 2004-2005).

Σκοπός αυτού εδώ του άρθρου είναι να εξηγήσει σε κάποιο βαθμό το «φαινόμενο» Αρκαδικός και να ανακαλύψει το μυστικό επιτυχίας των Αρκάδων. Ο ΣΕΦΑ μέχρι τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας ήταν μια ομάδα που ανεβοκατέβαινε στην Γ Εθνική και την Α Ανδρών της ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ, όπως γίνεται άλλωστε μέχρι και σήμερα με της ομάδες της Ένωσής μας. Τι ήταν όμως αυτό ή αυτά που εκτόξευσαν την ομάδα της Τρίπολης;

Το βασικότερο συστατικό στοιχείο κάθε είδους επιτυχίας (προσωπική μου πάντα άποψη) είναι το όραμα, κι όταν μιλάμε για όραμα δεν αναφερόμαστε σε όνειρο. Όραμα είναι η «πυξίδα», το «φως» που ακολουθεί κανείς για να φτάσει στον προορισμό του και αποτελεί την πηγή έμπνευσης για τις σωστές επιλογές  του. Όταν μιλάμε για όνειρο όμως αναφερόμαστε σε μια κατάσταση στην οποία θα θέλαμε να είμαστε, χωρίς όμως να μιλάμε για σχέδια, στρατηγική και πίστη στον τελικό στόχο. Το όραμα είναι κινητήρια δύναμη της επίτευξης στόχων που παρασύρει σε ατομικό ή συλλογικό επίπεδο, σου δίνει φτερά για την συνέχεια και δεν σε αφήνει να «ξενερώσεις», αναγκάζοντάς σε βρεις τρόπους και λύσεις για να ξεπεράσεις τα εμπόδια που σου εμφανίζονται στην πορεία. Ξυπνάμε κάποια στιγμή από τα όνειρά, ενώ κοιμόμαστε και ξυπνάμε μαζί με το όραμα!

Αυτή λοιπόν ήταν και είναι η ειδοποιός διαφορά των ανθρώπων του Αρκαδικού με τις υπόλοιπες ομάδες της Ένωσης μας. Αρκετοί αναφέρθηκαν μετά την προχθεσινή επιτυχία στο γεγονός, ότι όταν ανέλαβε τα διοικητικά ινία της ομάδας ο Μιχάλης Σμυρνιώτης είχε δηλώσει ότι η ομάδα κάποια στιγμή θα φτάσει στην Α1. Θα μου πείτε ότι η δήλωση αυτή από μόνη της ήταν η απόδειξη των γραφόμενών μου; Όχι βέβαια δεν είναι, αλλά δείχνει τον στόχο που είχε θέσει ο πρόεδρος κι είναι το ένα από τα 3 βασικά στοιχεία της επιτυχίας.

Το 2ο βασικό στοιχείο είναι το γεγονός τα άτομα που απαρτίζουν την διοίκηση της ομάδας, είναι μια κοινή παρέα δεκαετιών, οι οποίοι είχαν μια σπουδαία διαδρομή μέσα στον χώρο σαν αθλητές, γνωρίζοντας πολλά καλά το μπάσκετ σαν άθλημα. Οι έννοιες της παρέας και της γνώσης αποτελούν σημαντικότατους παράγοντες ομόνοιας, ενότητας και συνέχειας στις αναποδιές, ενώ τέλος η πολύτιμη γνώση αποτελεί προστατευτικό παράγοντα, στο κομμάτι που έχει να κάνει με τις επιλογές.

Το τελευταίο στοιχείο της επιτυχίας ήταν η στρατηγική και η μεθόδευση των ενεργειών που θα οδηγούσαν στην υλοποίηση του στόχου αυτού. Πρώτο και καθοριστικό βήμα, ήταν η ενοποίηση όλων των μπασκετικών δυνάμεων της πόλης της Τρίπολης, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια ικανότατη ομάδα τόσο σε αγωνιστικό επίπεδο, αλλά κυριότερα σε επίπεδο διοικητικό. Η στρατηγικής σημασίας κίνηση αυτή «εξαφάνισε» τον «εσωτερικό» ανταγωνισμό και απέβαλε από κάθε μυαλό το γνωστό σε όλους  ρητό «καλύτερα 1ος στο χωριό, παρά 2ος στην πόλη».

Δεύτερο βήμα ήταν η δημιουργία ενός ικανότατου και ανταγωνιστικότατου αθλητικού τμήματος με αθλητές και προπονητές με διαφορετικές παραστάσεις και εμπειρίες, από αυτές που υπάρχουν σε ενωσιακό επίπεδο. Ο Αρκαδικός δουλεύοντας επαγγελματικά ακόμη κι από την Α Ανδρών κατάφερε με αυτό να αλλάξει νοοτροπία. Θα μου πει πάλι κάποιος «χαίρω πολύ κύριε ξερόλα! κι εγώ αν είχα χρήματα θα έφτιαχνα μια σούπερ ομάδα.» Τα χρήματα είναι αδιαμφισβήτητα βασικό συστατικό του επαγγελματικού αθλητισμού, αλλά δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε την ικανότητα που διαθέτει μια διοίκηση στην εξεύρεση οικονομικών πόρων και στην προσέγγιση χορηγών για τόσα χρόνια, χωρίς να αναφερθούμε για το τι έχει κάνει ο καθένας προσωπικά από τα άτομα της διοίκησης του ΣΕΦΑ, βάζοντας παράλληλα και στην εξίσωση την περιορισμένη δυναμικότητα μιας μικρής πόλης της επαρχίας όπως η Τρίπολη.

Τελευταίο βήμα ήταν…συγνώμη…είναι η πίστη και η προσήλωση σε αυτό το στόχο. Ποιος δεν μπορεί να αναγνωρίσει ότι οι άνθρωποι του Αρκαδικού δεν είχαν…έχουν…υπομονή; Ποιος δεν μπορεί να τους πιστώσει το γεγονός ότι δεν «ξενέρωσαν» ποτέ, στις αναποδιές και δεν ήταν και λίγες άλλωστε;

Τώρα θα μου πείτε δεν έκαναν λάθη αυτοί οι τύποι κι είναι οι σούπερ ντούπερ τέλειοι; Ίσως να μην είναι οι πιο τέλειοι κι οι πιο αψεγάδιαστοι και ναι όντως να έκαναν λάθη, ποιος άλλωστε από το ανθρώπινο είδος δεν κάνει λάθη και στο κάτω κάτω αυτοί πέτυχαν αυτό που σε κάποιους άλλους μοιάζει ακατόρθωτο…όνειρο!

ΥΓ 1. Το μπάσκετ πριν από κάποια χρόνια μπορεί να έχασε έναν σπουδαίο αθλητή, μετά από ένα σοβαρό τραυματισμό, αλλά κέρδισε ένα σπουδαίο προπονητή. Ο Γιάννης Καστρίτης θα μπορούσε κάλλιστα να είναι σήμερα αρχηγός και ηγέτης του Αρκαδικού, αλλά τελικά έμελλε να είναι ο προπονητής που θα τον οδηγήσει για 1η φορά στην ιστορία του στην Α1, να γίνει ο νεότερος προπονητής που αναλαμβάνει ομάδα στην Α2 (σε ηλικία 29 ετών ανέλαβε τα ινία της ομάδας) και ο νεότερος επίσης που ανεβάζει ομάδα στην Α1 Ανδρών.

ΥΓ 2. Πολλά συγχαρητήρια σε έναν αφανή ήρωα του Αρκαδικού εδώ και πολλά χρόνια τον Μπάμπη Αλεξόπουλο, ο οποίος σαν πιστός στρατιώτης της ομάδας, έχει δώσει τα πάντα για αυτό τον σύλλογο. Κάποτε ήταν προπονητής του Γιάννη Καστρίτη στον ΓΣΑ κι εδώ και τρία χρόνια άμεσος συνεργάτης του και το δεξί του χέρι. Αλήθεια πόσοι από εμάς θα μπορούσαν να δείξουν τόση ανωτερότητα και να δεχτούν αυτό το γεγονός;


Related posts